jan
07

Onze jongens hebben beiden een forse prikkelverwerkingsstoornis naast een verstandelijke handicap en andere problemen. Bij de reguliere (aangepaste) dagbestedingen liepen we aan tegen jongens die volkomen overprikkeld waren als ze een dag naar de “BSO” gingen in de vakantie. Er werd te veel ondernomen, teveel kinderen in 1 groep wat voor te veel prikkels zorgde. Eenmaal thuis waren ze dan ook niet meer te hanteren en we waren altijd erg blij als ze naar bed konden. Nu gaan ze na school en in de vakanties naar de Zorgnijverij. Daar wordt er gekeken naar wat de kinderen aankunnen. Is dit een middag op de bank hangen, omdat ze moe zijn, dan kan dat en worden er activiteiten gedaan als een boekje voorlezen, liedjes zingen e.a. Dit geeft de jongens de rust, terwijl ze toch weer wat kunnen leren. Al lijkt het weinig te zijn in de ogen van ons als volwassenen, het betekent zoveel voor deze kinderen!

  • ze mogen zichzelf zijn
  • ze krijgen niet teveel prikkels, zodat ze niet overprikkeld raken
  • ze krijgen rust waarin ze weer dingen op kunnen pakken/leren
  • ze hoeven niet op hun tenen te lopen in de dingen waarvan volwassenen denken te vinden dat het zou moeten om het leuk te maken.

Kortom, de zorg is aangepast aan de behoeften van onze beperkte kinderen. Als ze nu thuis komen, komen ze rustig thuis. Nu hebben ze het naar hun zin en ik hoor ik al dagen van te voren “mogen we naar…..”. Bij de andere groepen riepen ze al op voorhand “ik wil niet naar…”. Wat een wereld van verschil, wat zijn we blij dat deze mogelijkheid er nu in Barendrecht is!!!